Conjugaison du verbe gronder
Groupe : 1er groupe
Groupe : 1er groupe
Infinitif
Infinitif présentgronder
Infinitif passé avoir grondé
Participe
Participe présentgrondant
Participe passé grondé
ayant grondé
ayant grondé
Indicatif
Verbe gronder à l'indicatifPrésent simple
je gronde
tu grondes
il gronde
nous grondons
vous grondez
ils grondent
tu grondes
il gronde
nous grondons
vous grondez
ils grondent
Passé simple
je grondai
tu grondas
il gronda
nous grondâmes
vous grondâtes
ils grondèrent
tu grondas
il gronda
nous grondâmes
vous grondâtes
ils grondèrent
Imparfait
je grondais
tu grondais
il grondait
nous grondions
vous grondiez
ils grondaient
tu grondais
il grondait
nous grondions
vous grondiez
ils grondaient
Futur simple
je gronderai
tu gronderas
il grondera
nous gronderons
vous gronderez
ils gronderont
tu gronderas
il grondera
nous gronderons
vous gronderez
ils gronderont
Passé composé
j'ai grondé
tu as grondé
il a grondé
nous avons grondé
vous avez grondé
ils ont grondé
tu as grondé
il a grondé
nous avons grondé
vous avez grondé
ils ont grondé
Passé antérieur
j'eus grondé
tu eus grondé
il eut grondé
nous eûmes grondé
vous eûtes grondé
ils eurent grondé
tu eus grondé
il eut grondé
nous eûmes grondé
vous eûtes grondé
ils eurent grondé
Plus-que-parfait
j'avais grondé
tu avais grondé
il avait grondé
nous avions grondé
vous aviez grondé
ils avaient grondé
tu avais grondé
il avait grondé
nous avions grondé
vous aviez grondé
ils avaient grondé
Futur antérieur
j'aurai grondé
tu auras grondé
il aura grondé
nous aurons grondé
vous aurez grondé
ils auront grondé
tu auras grondé
il aura grondé
nous aurons grondé
vous aurez grondé
ils auront grondé
Subjonctif
Verbe gronder au SubjonctifPrésent
que je gronde
que tu grondes
qu' il gronde
que nous grondions
que vous grondiez
qu' ils grondent
que tu grondes
qu' il gronde
que nous grondions
que vous grondiez
qu' ils grondent
Passé
que j'aie grondé
que tu aies grondé
qu' il ait grondé
que nous ayons grondé
que vous ayez grondé
qu' ils aient grondé
que tu aies grondé
qu' il ait grondé
que nous ayons grondé
que vous ayez grondé
qu' ils aient grondé
Imparfait
que je grondasse
que tu grondasses
qu' il grondât
que nous grondassions
que vous grondassiez
qu' ils grondassent
que tu grondasses
qu' il grondât
que nous grondassions
que vous grondassiez
qu' ils grondassent
Plus-que-parfait
que j'eusse grondé
que tu eusses grondé
qu' il eût grondé
que nous eussions grondé
que vous eussiez grondé
qu' ils eussent grondé
que tu eusses grondé
qu' il eût grondé
que nous eussions grondé
que vous eussiez grondé
qu' ils eussent grondé
Conditionnel
Verbe gronder au ConditionnelPrésent
je gronderais
tu gronderais
il gronderait
nous gronderions
vous gronderiez
ils gronderaient
tu gronderais
il gronderait
nous gronderions
vous gronderiez
ils gronderaient
Passé 1ère forme
j'aurais grondé
tu aurais grondé
il aurait grondé
nous aurions grondé
vous auriez grondé
ils auraient grondé
tu aurais grondé
il aurait grondé
nous aurions grondé
vous auriez grondé
ils auraient grondé
Passé 2ème forme
j'eusse grondé
tu eusses grondé
il eût grondé
nous eussions grondé
vous eussiez grondé
ils eussent grondé
tu eusses grondé
il eût grondé
nous eussions grondé
vous eussiez grondé
ils eussent grondé
Impératif
Verbe gronder à l'impératifPrésent
gronde
grondons
grondez
grondons
grondez
Passé
aie grondé
ayons grondé
ayez grondé
ayons grondé
ayez grondé